O mnie

Nie zdziwi Cię pewnie, że jako polonistka lubię czytać i pisać. Ale może zdziwi Cię fakt, że gdyby nie kilka odważnych decyzji, moje życie mogłoby potoczyć się zupełnie inaczej. Lekarka? Prawniczka? Psycholożka? Profilerka? A może jeszcze ktoś inny? Przez lata rozważałam różne scenariusze, zanim zrozumiałam, że najbardziej pociąga mnie nie tyle jeden konkretny zawód, ile możliwość poznawania człowieka, jego myśli i sposobów rozumienia świata.

Dzisiaj łączę w sobie kilka pozornie odległych perspektyw: humanistki, badaczki literatury, osoby zawodowo związanej z marketingiem i strategią oraz miłośniczki kultury, która wciąż zadaje więcej pytań, niż znajduje odpowiedzi. Jeśli ciekawi Cię, jak do tego doszło, zapraszam Cię do mojego świata.

Od polonistyki do filozofii codzienności

Od najmłodszych lat chciałam zostać lekarką. W liceum miałam już zaplanowaną ścieżkę kariery i przygotowywałam się do matury w klasie biologiczno-chemicznej. Z czasem jednak dojrzewałam do innych decyzji. Zaczęłam lepiej rozumieć, czego naprawdę szukam i w jakim kierunku chcę podążać.

Ostatecznie trafiłam na Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, gdzie studiowałam filologię polską. To właśnie tam odkrywałam, że literatura nie jest jedynie opowieścią o wymyślonych światach. Może być narzędziem poznawania człowieka, sposobem porządkowania doświadczeń i punktem wyjścia do pytań, na które nie zawsze istnieją proste odpowiedzi.

Studia nauczyły mnie uważności na słowo, precyzji myślenia i poszukiwania sensów ukrytych między wersami. Dały mi również coś, co do dziś pozostaje niezwykle ważne: przekonanie, że język nie tylko opisuje rzeczywistość, ale też wpływa na to, jak ją rozumiemy.

Czegoś jednak wciąż mi brakowało.

Dlatego zdecydowałam się na kolejny kierunek – kulturoznawstwo. Przez trzy lata poznawałam zjawiska, które pozwalały spojrzeć szerzej na sztukę, człowieka i otaczający nas świat. Zrozumiałam wówczas, że nie chcę zamykać swoich zainteresowań w granicach jednej dyscypliny. Fascynuje mnie właśnie to, co dzieje się na styku różnych dziedzin: literatury, filozofii, muzyki, filmu i innych form kulturowej ekspresji.

Ten sposób myślenia towarzyszy mi do dziś.

Między strategią a słowem

Moje życie zawodowe również nie potoczyło się wyłącznie ścieżką humanistyczną. W marketingu działam od 2014 roku, a od 2016 roku specjalizuję się w kampaniach reklamowych i działaniach performance.

Obecnie pracuję jako Strategy Manager w SPACEWAY, gdzie odpowiadam za strategie marketingowe, koordynację pracy zespołu specjalistów oraz relacje z klientami. Projektuję i nadzoruję długofalowe działania reklamowe, łącząc analityczne myślenie z rozumieniem potrzeb ludzi i ich biznesów.

W tej pracy szczególnie ważne są dla mnie relacje, uważność i umiejętność słuchania. Wierzę, że za każdą kampanią stoi konkretny człowiek, jego cele, obawy i ambicje. Skuteczna strategia zaczyna się więc nie tylko od danych, ale również od zrozumienia drugiej strony.

Równolegle współpracuję z Justyną Steczkowską, zajmując się promocją jej działalności artystycznej, w tym tras koncertowych i projektów muzycznych. To doświadczenie pozwala mi obserwować kulturę także od strony jej obecności w przestrzeni publicznej, sposobów docierania do odbiorców i budowania relacji z publicznością.

Mogłoby się wydawać, że świat kampanii reklamowych i świat humanistyki mają ze sobą niewiele wspólnego. Dla mnie jednak spotykają się w jednym miejscu: w człowieku. W jego potrzebie opowiadania historii, poszukiwania znaczeń, przeżywania emocji i nawiązywania relacji.

Może właśnie dlatego tak dobrze czuję się na styku tych dwóch rzeczywistości.

Literatura, która nie daje spokoju

Moje zainteresowania naukowe nie zakończyły się wraz ze studiami. Przeciwnie – z czasem stały się jeszcze bardziej świadome i ukierunkowane. W grudniu 2023 roku uzyskałam stopień doktora w dziedzinie literaturoznawstwa na Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Choć na co dzień rozwijam się zawodowo poza środowiskiem akademickim, literatura i jej związki z innymi obszarami kultury pozostają dla mnie nieustannym źródłem inspiracji, intelektualnych wyzwań i nowych pytań.

Ważne miejsce zajmuje w moich poszukiwaniach Roman Ingarden. Jego refleksje nad dziełem sztuki i sposobami jego poznawania nieustannie otwierają przede mną nowe perspektywy. Lubię myślicieli, którzy nie tyle dostarczają gotowych odpowiedzi, ile uczą zadawać lepsze pytania.

Bliskie pozostają mi również twórczość Tadeusza Micińskiego, proza Tomasza Manna i Wacława Berenta oraz prace profesor Marty Wyki, której rzetelność naukowa i sposób uprawiania humanistyki stanowią dla mnie ważny punkt odniesienia.

Osobne miejsce zajmuje Marta Tomczyk i jej twórczość artystyczna, która od lat porusza mnie, skłania do refleksji i pozwala na nowo zastanawiać się nad człowieczeństwem oraz humanizmem. To właśnie takie doświadczenia przypominają mi, że sztuka nie musi pozostawać chłodnym przedmiotem analizy. Może angażować, wzruszać, niepokoić i zmieniać sposób patrzenia na świat.

A kiedy potrzebuję muzyki, przy której można zarówno odpoczywać, jak i pracować, często wracam do Justyny Steczkowskiej. Jej utwory i interpretacje są dla mnie kolejnym dowodem na to, jak wiele może wydarzyć się pomiędzy dźwiękiem, emocją i znaczeniem.

To oczywiście tylko fragment mojej osobistej mapy inspiracji. Nie sposób zamknąć jej w kilku nazwiskach ani przypisać do jednej dziedziny.

Dlaczego Filozofia Codzienności?

Z potrzeby porządkowania tych wszystkich fascynacji powstała najpierw Filozofia Sztuki. Dzisiaj rozwijam ten pomysł pod nową nazwą: MJ – Filozofia Codzienności.

Zmienia się nazwa i poszerza perspektywa, ale najważniejsza idea pozostaje ta sama. Nadal interesuje mnie spotkanie sztuki z filozofią, interpretacja dzieł i poszukiwanie znaczeń, które nie zawsze są widoczne na pierwszy rzut oka.

Na blogu najwięcej miejsca poświęcam literaturze. Chcę pisać o książkach, które zostają w głowie na długo po przewróceniu ostatniej strony, prowokują do myślenia, odsłaniają nieoczywiste perspektywy i pozwalają lepiej zrozumieć siebie oraz innych. Nie zabraknie jednak również recenzji filmowych, muzycznych i innych tekstów poświęconych kulturze.

Nie interesuje mnie wyłącznie odpowiedź na pytanie, czy dane dzieło jest dobre. Ciekawi mnie także, dlaczego nas porusza, jakie pytania stawia, co mówi o człowieku i jaką opowieść o świecie pomaga nam zbudować.

Bo kultura nie istnieje w oderwaniu od codzienności. Towarzyszy nam w emocjach, decyzjach, rozmowach i sposobach postrzegania rzeczywistości. Czasem jedna scena filmowa, wers wiersza albo fragment powieści potrafią powiedzieć więcej niż długi wywód. Trzeba tylko zatrzymać się na chwilę i spróbować odczytać ich sens.

Właśnie z takich chwil, drobnych wzruszeń i intelektualnych niepokojów układam świat swoich przemyśleń.

MJ – Filozofia Codzienności to przestrzeń dla tych, którzy w kulturze szukają czegoś więcej niż rozrywki. Dla ciekawych, uważnych i gotowych na rozmowę. Dla tych, którzy lubią wracać do przeczytanych książek, dyskutować o obejrzanych filmach i odkrywać, że za pozornie zwyczajnymi rzeczami kryją się nieoczywiste znaczenia.

Jeśli również lubisz szukać głębiej, rozgość się.

Porozmawiajmy o książkach, sztuce, muzyce, filmie i wszystkim tym, co sprawia, że codzienność staje się trochę bardziej niezwykła.