Dobry człowiek [2022] – Mariusz Kanios – recenzja

Oj, jakie to było smaczne! Dobry człowiek to trzeci tom serii o komisarz Zuzannie Widackiej, który po prostu wspaniale się czytało. Mariusz Kanios po raz kolejny dostarcza znakomity kryminał, udowadniając, że polska literatura gatunkowa może obronić się bez uciekania się do tanich chwytów czy efekciarstwa.

O czym jest Dobry człowiek?

Trzeci tom serii stawia przed bohaterką kolejne skomplikowane wyzwania i zagadki kryminalne. Kanios z niezwykłym wyczuciem buduje intrygę, zręcznie lawirując między policyjnym śledztwem a psychologiczną motywacją postaci. Fabuła płynnie rozwija dotychczasowe wątki, trzymając w napięciu od pierwszej do ostatniej strony.

Bez Supermana i pompy: Realizm codzienności

Jednym z największych atutów tej powieści jest jej absolutna autentyczność. W prozie Kaniosa odnajdziemy dokładnie to,czego tak często brakuje współczesnym dreszczowcom:

  • Brak Supermenów: Nie ma tu pompatycznych opisów ani bohaterów tworzonych na wzór Supermana, którzy mają skórę ze stali. Postacie są ludzkie, wiarygodne i daleki od papierowości.
  • Realizm zamiast gore: Autor rezygnuje ze zbędnego gore i sztucznego epatowania okrucieństwem. Zamiast tego otrzymujemy czysty, surowy real i brutal życia – mroczną stronę, która po prostu jest częścią codzienności. Bez nadymania grozy, za to z ogromnym wyczuciem proporcji.

Precyzja formy: Świetny warsztat

Książka zachwyca swoją zwartą konstrukcją i brakiem zbędnych dłużyzn. Wszystko w tej historii do siebie pasuje,tworząc logiczną, porywającą całość, która pochłania czytelnika bez reszty.

Podsumowanie

Dobry człowiek to po prostu świetny kryminał, który potwierdza świetną formę autora. Naprawdę – bardzo gorąco polecam tę pozycję każdemu, kto ceni w literaturze rzetelność, realizm i brak tanich fajerwerków.

Fabuła i tempo akcji
Kreacja bohaterów
Styl i język
Konteksty i motywy
Klimat i emocje
OCENA:

No responses yet

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *